Tuin tales

Tijdens de lockdown vlogen we hier door ons todo-lijstje heen. En dat deed deugd! Het huis piekfijn en nu ook de tuin. Helemaal is de tuin nog niet af, maar er bewoog al heel wat de voorbije weken.

Eerst een heuse onkruidronde, wat inhield dat ik zelfzaaiende planten wiedde. Zowel veldsla, warmoes, kaardenbol als juffertje-in-t-groen hadden zich uitgezaaid op plekken waar het niet thuis hoorde (het pad) dus daar was ik effe zoet mee. Intussen brandde Meneer Organica de oprit met de roofingbrander, tegen zaad dat wilde ontkiemen tussen de kiezels.

Enkele dagen later was er lichte paniek: de bedden lagen bloot en dat is vragen om ongewenste kruiden. Naar de winkel of vrienden gaan om mulch was tijdens de lockdown geen optie, dus kwamen we op het idee om grasmaaisel van de buur te gebruiken. Normaal mulch ik gretig, maar met gras is het opletten aangezien dat samenklit. Dan kan er geen zuurstof de bodem in, met als gevolg geen bodemleven; iets wat we willen vermijden. Terwijl we grasmaaisel over en weer kruiden, stelde een andere buur voor om hun 3 (!!!) bakken gerijpte compost te gebruiken. Aangezien onze permacultuurtuin 3 jaar jong is, moet er nog organisch materiaal aangevoerd worden. Wij content én zij content want ze wisten geen raad met hun compost. Dus eerst een dikke laag compost en daarop een dun laagje gras. Bleken andere buren ook het gras afgereden te hebben: ook dat maaisel mochten we hebben en dat bleek nodig. We kwamen nét toe om alle percelen te bedekken. Op de koop toe kregen we een compostvat cadeau van de buur. Alles wat we nodig hadden viel letterlijk in onze schoot tijdens de lockdown!

Tuin bedekt met compost en grasmaaisel, eind maart.

Het weekend erop was het tijd voor grotere werkzaamheden die we (schaam!) heel 2019 uitgesteld hadden. We begonnen met het ingraven van een poeltje aan de kruidenspiraal. Daarvoor leenden we een schop van de buur, die we nadien mochten houden (de schop, niet de buur). Voor de vulling van de kruidenspiraal hadden we steengruis nodig -waar we toen niet om mochten- maar een gesprekje met een buur bracht aan het licht dat her en der in de buurt steenpuin lag, en zo konden we toch in volle lockdown onze kruidenspiraal aanleggen. De kasseien en dakpannen hadden we vorig jaar reeds verzameld.

We bouwden ook onze rozenboog, die al een half jaar op ons lag te wachten (alweer schaam!). Al bij al stond die er vrij snel en het was een plezier om er eindelijk de Wisteria langs te planten die we twee jaar geleden kregen (dankje Heidi!) en deze hele tijd in leven gehouden hadden in een pot.

Verder boog ik me over twee zelfgecreëerde woekerprobleempjes. Het eerste is zeepkruid. Een mooie plant en erg nuttig (voor insecten, maar je kan er ook een zeepsopje mee maken). Maar o jee, had ik geweten hoe dat zou woekeren… Ik heb intussen een heleboel stekjes in een teil geplant, waar ie onder controle kan gehouden worden. Mijn plan is om wekelijks alle nieuwe scheuten in de tuin te wieden en hopen op ’t beste. De tweede woekeraar is een varen. Dat die uit het perkje zou kruipen en tussen de kiezels van de oprit zou groeien, hadden we niet verwacht. Helaas zit er niets anders op dan stelselmatig alle nieuwe scheuten weg te nemen. Verderop staat trouwens een andere varen die een kluit vormt en niet woekert. Had ik ’t maar geweten…

Tot slot heb ik mijn doos met zaden bovengehaald en ben ik naarstig beginnen voorzaaien. Aanvankelijk ging ik geen éénjarigen meer zetten wegens veel werk en geen oogst (dank u slakken). Ik was van plan op de Tuindagen van Beervelde eetbare meerjarigen te zoeken. Maar toen gebeurde Corona: Tuindagen afgeschaft, nog veel zaden in huis en tijd zat… Dus zijn we er weer in gevlogen. Toen ik enthousiast enkele jonge plantjes in de tuin zette om de ochtend erop te ontdekken dat ze volledig afgevreten waren -ik vond zelfs niet meer terug waar ik ze geplaatst had- zonk de moed me in de schoenen. Gelukkig hielpen mijn moestuinierende vrienden me door mijn dipje heen. Lesson learned: ik wacht tot de planten groot en sterk zijn alvorens ze in de grond te stoppen. Er staan slaatjes, tomaatjes, seldertjes, preitjes, boontjes, erwtjes, kooltjes en venkeltjes te popelen van ongeduld. Maar ik wacht nog even. Het slakkenleger ligt op de loer en zeker op grijze, natte dagen als vandaag staan ze paraat.

Rond deze tijd, eind mei, is het enorm leuk om de tuin tot leven te zien komen. Aan de kolombomen verschijnen kleine peertjes en voor het eerst ook twee pruimen en enkele handjes kersen. Joepie! De bessen doen ook hun best: de stekelbezen worden groot, de aalbessen krijgen kleur en de taybessen groeien snel. Braam en aardbei staan in bloei, de frambozenscheuten schieten uit de grond. Warmoes tiert welig. Winterkers en veldsla maken zich klaar om hun zaden te verspreiden voor nieuwe oogst volgende winter. Goudsbloemen steken overal de kop op, kaasjeskruid is net beginnen bloeien, salie en smeerwortel bloeien prachtig en gonzen van de insecten. De grote engelwortel etaleert statig haar bloei. En de zuring, moerasspirea, eendagslelie en stokroos schieten op en vormen allicht bloemen. Ja, soms is het afzien, maar deze dagen zijn toch echt de kers op de taart!

4 gedachten over “Tuin tales

Voeg uw reactie toe

  1. Prachtig! Zeepkruid wil hier maar niet lukken, maar we hebben hier een paar andere enthousiastelingen…
    Roomse kervel en Daslook zijn ook wel lekker, als je er wil laat je ’t maar weten.

    Like

    1. Zeepkruid in overvloed hier: doe er mij volgende keer aan denken, dan breng ik er mee. Roomse Kervel is mislukt, zeker interesse om nogmaals te proberen. Heb nog een aantal plantjes ontdekt die ik van je kreeg, oa ijzerhard, dropplant en ook die bloem die aan de Noordkant staat heb ik opnieuw gevonden (denk ik), maar ik weet niet meer welke het was (geranium?)

      Like

  2. Wat prachtig allemaal! Die kruidenspiraal met poeltje is mooi geworden zeg, dat wil ik ook zo graag maar heb geen plek… En ik zie dat je zelfs een hele rits bonsai hebt staan, kost dat niet heel veel tijd en geduld? Heb je die zelf opgekweekt?

    Like

    1. Bedankt! De bonsais zijn hobby van Meneer Organica, ik geniet er alleen maar van 😀 Eens hij begint met bedraden is ie wel effe zoet, ja. Maar het is een mindful werkje waar hij van geniet. Niet zelf opgekweekt: hij deed de startercursus bij http://www.bonsaiateljee.be en daarin zitten al heel wat bonsais inbegrepen. Aanrader als je interesse hebt 🙂

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

WordPress.com.

Omhoog ↑

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: