De voorbije 10 jaar

We zijn de jaren ’20 ingestapt, een ideaal moment om terug te blikken op de voorbije 10 jaar. Met dank aan Samaja voor de inspiratie 🙂

2010 stond voor ons in het teken van tijdskrediet nemen, inpakken en wegwezen. We namen afscheid van ons eerste huurappartementje in Gent en in juni zaten we op het vliegtuig richting Australië. We reden er een jaar rond in onze 4×4, kampeerden, wandelden, ontmoeten toffe mensen en onze relatie werd alsmaar sterker. We verloofden ons in Karijini, het mooiste plekje ooit. Ik vertrok richting Australië met één grote vraag: wat wilde ik nu echt met mijn (professionele) leven? Spoiler alert: ik ben zonder antwoord teruggekeerd.

De eerste helft van 2011 kwam een vriend ons vergezellen op onze road trip en ontdekten we Nieuw-Zeeland. Eens thuisgekomen zouden we beide weer gaan werken, maar ik kreeg telefoon dat ik ontslagen werd. Dit werd echter nooit officieel bevestigd, dus stond ik mooi op post op mijn eerste werkdag. Tijdens mijn afwezigheid waren er beloftes gemaakt die niet konden worden nagekomen, er was veel wrevel. Uiteindelijk stemde ik toe overgeplaatst te worden naar een ander filiaal, waar ik nog 2 jaar bleef werken. Gedurende die tijd schoolde ik mij bij tot grafisch ontwerper.
Ik startte in bijberoep als zelfstandig ontwerper en kreeg zonder veel moeite toch een aantal klanten.
We verhuisden naar Merelbeke waar we in een huurhuis woonden.

In de zomer van 2012 trouwden de man en ik. Het was een bescheiden feest met 12 genodigden in een charmant restaurantje. Onze huwelijksreis werd een vierdaagse naar Parijs, later dat jaar trokken we richting de Verenigde Staten om New York onveilig te maken.

In 2013 was mijn studie afgerond en waagde ik me aan een sollicitatie, waar ik aanvaard werd als dtp’er voor verpakkingen. Ik deed de job graag en leerde veel bij. Er werkten een aantal bewust kinderloze vrouwen wat mij sterkte in mijn beslissing om geen kinderen te nemen.
Rond de zomer werd het mij duidelijk dat ik mij niet gelukkig voelde. Alles wat ik deed voelde aan als ‘moeten’, zelfs zaken die ik vroeger leuk gevonden had, zoals reizen. We gingen naar Vietnam en Cambodja maar ik kon er niet volop van genieten (al gaf ik dat toen niet aan mezelf toe).
Eind 2013 adopteerden we onze kat, Bells. Kort daarna vertrok de man voor een paar maand naar Londen voor zijn job en zagen we elkaar enkel ’s weekends. Alhoewel ik hem volledig steunde, viel het mij zwaar.

In 2014 kon ik niet meer ontkennen dat er iets gaande was en stapte ik naar een therapeut, een enorme dempel. Ik volgde cursussen over zelfgroei en startte met yoga, mindfulness en meditatie. Ik ontdekte minimalisme en begon drastisch te ontspullen.
We gingen een vriend bezoeken in Noorwegen en maakten een uitstap naar Zwitserland. Eind dit jaar werd ik tante van mijn neefje ❤

2015 was het meest bewogen jaar in mijn leven. Ik had last van steeds langer durende donkere periodes. Niets boeide me nog. Ik bleef doen wat ik ooit graag gedaan had omdat ik anders niet wist wat doen. Op werkvlak ging het goed: toen de illustrator lange tijd afwezig was, trok ik mijn stoute schoenen aan en mocht ik die (met succes) vervangen. Ik deed dit ontzettend graag, maar helaas was het van korte duur.
Het monster in mijn hoofd werd alsmaar groter, tot het alle vreugde in mijn leven opat. De dokter gaf mij de diagnose ‘mentale vermoeidheid’: ik bengelde aan de afgrond van depressie/burn-out. Uiteindelijk beslisten de man en ik dat ik zou stoppen met werken. Ik gaf mijn leuke job op en ik stopte mijn bijberoep dat intussen vrij succesvol was. Ik voelde me een mislukking maar er moest iets veranderen, dat het zo niet verder kon was duidelijk.

In 2016 werd ik voor de tweede keer tante én voor het eerst meter!
Ik besloot om mezelf dit jaar onder te dompelen in een passie die ik al jaren verloochend had: de natuur. Ik schreef me in voor een opleiding herborist en ging een jaar lang wwoofen en leefde 3 dagen per week in een yurt. Ik leerde over permacultuur en (her)ontdekte ik mijn liefde voor tuinieren, kruiden en natuur.
Thuis focuste ik me op ecologisch leven en begon ik vegetarisch te eten.
Intussen begon onze vermoeiende zoektocht naar een kleine woning.

Begin 2017 voelde ik me zoveel beter dat ik terug wilde gaan werken. Ik kwam terecht in een heel slecht bedrijf, waar de sfeer op zijn minst rot te noemen is. 2 maand later had ik opnieuw depressieve klachten. Ik gaf mijn ontslag en mijn herstel zou opnieuw anderhalf jaar duren.
Toen we ons huisje kochten was dit voor mij alles behalve een heuglijk moment. Ik twijfelde aan alles: aan mezelf, of ik nog ooit gelukkig zou zijn, of klein wonen een goed idee was… Ik was een wrak. Een paar maand later trokken we in ons huisje, maar nog steeds was de vreugde ver zoek.

In 2018 legden we de tuin aan rond ons huis en vond ik plezier bij het uitkiezen van eetbare en medicinale planten.
We gingen 6 weken op reis naar Scandinavië en ik genoot van de natuur en het simpele leven in de tent. Bij thuiskomst adopteerden we onze tweede furbaby (aka kat), Pom(pelmoes).
Eind 2018 kwam er een verschuiving in mijn wereldbeeld: als levenslange agnost vond ik spiritualiteit zweverig, maar toch waagde ik me aan een cursus over De Wet van Aantrekking. Tegelijkertijd volgde ik een andere (wetenschappelijke) cursus. Op een bepaalde dag moest ik voor beide cursussen exact dezelfde oefening doen. Toen kwam het besef dat ik het ‘zweverige’ misschien een kans moest geven.

Begin 2019 las ik een boek van Eckhart Tolle wat mijn inwendige leven drastisch veranderde. Ik wist op een diep niveau dat wat Tolle schreef waar was. De rest van 2019 stond voor mij in het teken van ontdekken van non-dualiteit via leraren als Rupert Spira, Aaron Abke en Leo Gura. In februari maakte ik mijn eerste (en tot op heden laatste) mystieke ervaring mee, wat mijn overtuiging kracht bijzette.
Ook de ontdekking van Spiral Dynamics heeft mijn kijk op de wereld zwaar getransformeerd en heeft mij een liefdevoller en meer verdraagzaam persoon gemaakt.
Ik melde me aan voor een online programma bij een holistische arts, waardoor ik tegenwoordig 80% veganistisch eet en me veel energieker en fitter voel.

Als ik zo terugkijk is het een bewogen aantal jaar geweest. Zoveel prachtige hoogstes, maar ook griezelige laagtes. En toch ben ik dankbaar voor alles wat ik meemaakte, ook de laagtes. Had ik die depressie niet meegemaakt, dan was ik niet aan zelfhulp begonnen en had ik afgelopen jaar non-dualiteit niet ontdekt. Ik hoorde laatst dat je het leven maar ten volle kan ervaren door contrast. Wel, het is me een contrastrijk decennium geweest. Tegenover die lage dalen staat dat ik me nu het gelukkigst voel sinds mijn 36-jarig bestaan. Daar waar ik in 2010 mijn kop brak over mijn job, breek ik in 2020 mijn kop over wat God nu juist is 🙂 Waar ik vroeger geluk zocht in externa zaken (vooral mijn job), zoek ik nu geluk in dagdagelijke beizgheden als het huishouden en naar vogeltjes luisteren (de ramen staan open terwijl ik dit schrijf). Daar waar ik vroeger rijkhalzend uitkeek naar wat morgen zou brengen, geniet ik alsmaar meer van het moment zelf.

Ik ben razend benieuwd wat de komende 10 jaar zullen brengen. Het cliché dat een dertiger gevestigd is in het leven is voelt voor mij niet zo. Ik heb het gevoel dat ons leven nog alle richtingen uit kan: we staan open voor avontuur en staan flexibel in het leven. Ik ben ook ontzettend benieuwd waar mijn spirituele zoektocht mij zal brengen. Daarnaast komt ook de werkgoesting weer op de proppen, maar ik weet nog niet hoe ik dat zal vormgeven. Wat vaststaat is dat ik niet meer voltijds in loondienst ga. Liefst ben ik mijn eigen baas en werk ik deeltijds. En als ik helemaal voluit mag dromen dan werk ik niet in ruil voor geld, maar omdat ik het werk graag doe en nuttig vind.

Zo, de digitale spinnewebben zijn van deze webstek verdreven, hopelijk komt de schrijfmicrobe in 2020 weer vaker langs. Maar als dat niet het geval is, vind ik het ook goed 🙂

5 gedachten over “De voorbije 10 jaar

Voeg uw reactie toe

  1. Net als bij Samaja was ook dit overzicht heel boeiend om te lezen.
    Het geeft me in één klap een veel beter beeld van wie jij bent.
    Ik denk dat wij in levende lijve heel gemakkelijk aan de praat zouden blijven 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

WordPress.com.

Omhoog ↑

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: