Het kinderachtige ego

Naarmate je je bewuster wordt van je ego en diens automatismen, begin je er de absurditeit van in te zien. Het ego creeërt zoveel pijn en ellende waar er helemaal geen hoeft te zijn. Waar geen probleem is maakt het ego er graag. Wat een gekheid toch! Regelmatig word ik nog meegezogen, maar alsmaar vaker ben ik me bewust van wat mijn ego allemaal uitspookt.

Voorbeeld 1: blogreacties

Geruime tijd lees ik een aantal blogs waar ik soms reacties achterlaat. De reden dat ik niet vaak reageer is uit schrik voor negatieve reacties, onbegrip of zelfs confrontatie. Ik wil hier vanaf en wil mijn stem laten horen, maar het is een proces en we staan nu eenmaal waar we staan 😉

Op blogs waar ik me ‘veilig’ voel reageer ik vaker. Negatieve reacties kreeg ik nog niet, maar soms komt er geen reactie en daar bijt mijn ego zich graag in vast. Dan komen de twijfels op de proppen: heb ik iets interessants te vertellen? Was mijn reactie wel relevant? Maar die twijfels maken mij wankel en daar houdt het ego niet van; die wil zich sterker voelen dan de ander. Dus na de twijfel komt er vaak boosheid, zeker als ik merk dat de blogger op andersmans reacties wél reageert, maar niet op de mijne. Wat is boosheid? Niets anders dan een ego dat zich onrecht aangedaan voelt en vindt dat het beter moet behandeld worden.

Ha! Alsof iemand verplicht is om te reageren om mijn ego te strelen. Of het met mij eens hoeft te zijn… Het is me wat. Ik ben enorm blij dat ik de perikelen van mijn ego alsmaar vaker onder ogen kan én durf komen. Het is niet makkelijk om deze kinderachtige reacties te onderscheppen, maar o wat een kracht put je eruit eens het ego geen vrij spel meer heeft.

Voorbeeld 2: schoonmoeder

Vorige week wilde mijn schoonmoeder niet vegetarisch koken (ik eet als enige vegetarisch, de rest zijn vleeseters) dus vroeg ze of ik zelf iets wilde meebrengen. Mijn ego was gekrenkt en dus ging ik niet mee lunchen. Terwijl ik alleen thuis zat bedacht ik hoe belachelijk het was om over zo iets banaal kwaad te worden. Ik besloot haar te vergeven. Of in andere woorden: ik besloot dat mijn ego ongelijk had en dat ze mij geen onrecht had aangedaan. Het is haar recht om te koken zoals ze wil, net zoals het mijn recht is om geen vlees te eten. Nadien bleek dat ze toch een vegetarisch slaatje voor mij voorzien had.

Dit zijn slechts enkele egoïsche automatismen die ik recent onderschept heb. Ik kan er tientallen opsommen maar sommige zijn te gênant en te kinderachtig om publiekelijk te schrijven 🙂 Eens je inziet wat een ellende het ego onnodig veroorzaakt kan je je er stilaan van losmaken… en dan komt er rust en blijdschap in de plaats.

De wereld is een mooie en liefdevolle plek als je die niet door de lens van je angstige, wantrouwende ego bekijkt.

(foto)

Advertenties

4 gedachten over “Het kinderachtige ego

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

WordPress.com.

Omhoog ↑

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: