Droom van de reus

Als kind hield ik al van filosoferen. Daar heb ik mijn vader voor te danken die me van op jonge leeftijd ongelooflijke verhalen vertelde over wat er zich in het heelal rond ons afspeelt. Maar ook zijn vertellingen over de buigbaarheid van tijd en ruimte waren een bron van ettelijke uren filosofisch amusement om uiteindelijk mijn schouders op te halen omdat ik er geen snars van begreep.

Ik dacht vaak na over het leven en onze betekenins, over hoe we hier geraakt zijn, over de menselijke evolutie, over onze dagdagelijke gewoontes (die soms echt wel vreemd zijn). Ik dacht ook vaak na over de dood tot frustratie van mijn moeder als ik ’s avonds weer eens wenend uit bed kwam goed wetende dat dat niet mocht. De dood heeft me nooit angst ingeboezemd, maar de schrik om hier alleen achter te blijven was (en is) wél aanwezig.

Bestaan kan je niet bewijzen

Op een bepaald moment kwam ik tot de constatie dat niemand mij wezenlijk kon bewijzen dat ze écht bestonden. Misschien was iedereen een hersenspinsel. Misschien lag ik al mijn ganse leven in een dwangbuis op een psychiatrische instelling en was de wereld die ik kende louter een waanbeeld die ik zelf gevormd had.
Of misschien sliep ik en droomde ik iedereen rond mij tot leven. Als ik iemand vroeg “Besta jij echt?” zou die steeds “Ja,” zeggen. Maar verder dan een bevestigend antwoord zou niemand me ooit kunnen overtuigen dat ze daadwerkelijk bestonden. Ook onze zintuigen waren niet te vertrouwen: in onze dromen zien, ruiken, horen, proeven en voelen we ook vanalles wat er niet is. Waarom kon ons hele leven zo niet zijn?

Mijn filosofische fantasie bracht me nog verder. Waarom kon mijn leven en dat van iedereen anders niet de droom zijn van een gigantische reus die ongelooflijk lang slaapt?! Waarom het een reus was, weet ik niet. Vermoedelijk omdat een mens onmogelijk zoveel schepsels kon tevoorschijndenken in één nachtje slaap 😉

Ik denk dus ik ben

Ik sprak er mijn vader over aan, die mij de stelling van René Descartes leerde: Je pense donc je suis. We kunnen zeker zijn van ons eigen bestaan aangezien we weten wat er in ons hoofd afspeelt, maar verder dan dat kan onze zekerheid niet reiken. Van een mindfuck gesproken. Op de een of andere manier leerde ik met deze onzekerheid leven. De woorden van Sartre hebben mij doorheen de jaren vaak als steun gediend als mijn filosofisch brein weer eens alles in vraag stelde.

Sindsdien kwam de film The Matrix uit met gelijkaardige ideeën, maar met dat verschil dat alle mensen in het Matrix ook daadwerkelijk buiten het Matrix bestaan. Maar de essentie is hetzelfde: het leven dat ze leiden is een gemeenschappelijke illusie. En zolang je in die illusie zit, ben je je er niet van bewust.

Universele droom

Intussen waag ik me aan spirituele boeken en leraren die non-dualiteit verkondigen. Alhoewel het minder plastisch is, blijkt mijn kinderlijk idee dat we gedroomd worden door een reus helemaal niet zo ver af te staan van de realiteit. Alleen is het geen reus, maar is het het Universum die ons droomt; een oneindige, onvormelijke en ongemanifesteerde energie die zich manifesteert via onze wereld om op die manier zichzelf te kunnen ervaren. Yep, alweer een mindfuckje.

(foto)

3 gedachten over “Droom van de reus

Voeg uw reactie toe

  1. Interessante gedachtengang. Ik denk daar ook wel eens over na en ik heb een vriendin die er vast van overtuigd is dat we in een illusoire wereld leven, zodat ik ik me door haar ook wel eens dingen afvraag. (Zij blogt https://asktheakasha.com)
    Ooit ook wel gesprekken gehad met iemand in de trant van: zou ons huis er wel staan als wij niet thuis zijn? Hij is er nu niet meer. Zou hij dan aan de andere kant zijn? Enz…
    De reus is een mooi beeld. Mag het ook een reuzin zijn? De moeder van alles?
    Hm, misschien iets voor een verhaal. Dank je wel voor de inspiratie.

    Liked by 1 persoon

    1. Een reuzin, wat leuk! Laat eens weten als dat verhaal er komt 😉 Door die spirituele boeken ben ik intussen ook overtuigd dat we in een illusie leven, maar het is even wennen want tot januari dit jaar was ik steevast atheïst en geloofde ik in een materiële wereld. Bedankt voor het blog, ga ik zodadelijk bekijken!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

WordPress.com.

Omhoog ↑

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: