Wassen met paardekastanje

Een paar jaar terug kreeg ik een bijna volle zak wasnoten van iemand die het maar niets vond. Zelf vond ik het prima wassen en dus deed ik er verschillende jaren de donkere was mee. Voor lichte was zou het niet geschikt zijn, daarvoor gebruikte ik zelfgemaakt spul (zonder soda of etherische olie want ik hou van eenvoud – lees: ik ben te lui).

Door mijn liefde voor plantjes kwam ik erachter dat die wasnoten -die geïmporteerd worden uit India- kunnen vervangen worden door onze inheemse paardekastanje. Dat is de niet-eetbare versie met dikke stekels op de bolster. De uitleg die ik online vond was simpel: verzamel een aantal kilogram kastanjes, afhankelijk hoeveel je wil wassen het komende jaar. Laat die goed drogen en vermaal nadien tot poeder in een sterke blender of koffiemolen. Neem een drietal eetlepels poeder en los dit op in wat kokend water. Laat tien minuten trekken, zeef af en gebruik het sopje in je wasmachine. Piece of cake, niet? Neen, toch niet.

Onze blender was best sterk, maar de harde paardekastanjes deden het deksel toch kapotspringen. Niet fijn. Dus ik zocht een andere manier en tinternet had het antwoord. Snijdt de kastanjes in kwartjes en laat goed drogen. Neem een viertal kastanjes en overgiet met kokend water. Laat een nachtje trekken, zeef af en gebruik het verkregen sopje in je wasmachine. Easy peasy, niet? Nope, niks van. De kastanjes die intussen al gedroogd waren vielen niet te versnijden. Na enkele vruchteloze pogingen probeerden we ze kapot te kloppen met een hamer, maar ook dat ging moeizaam. Dus gaven we het op en schonken we de kastanjes terug aan Moeder Natuur.

Een herfst later had ik nieuwe moed. Maar in plaats van tinternet te geloven, heb ik zelf verschillende manieren getest. Pro tip: droog de kastanjes pas eens ze versneden/verpoederd/kapotgemaakt zijn, anders zijn ze te hard om te hanteren.

Poging 1: Ik probeerde er poeder van te maken in ons koffiemolentje, maar doordat de kastanjes niet droog waren verkreeg ik een kruimelige brij. Geen succes.


Poging 2: Ik probeerde ze in kwartjes te versnijden, maar na een kastanje of twintig deed mijn hand zoveel pijn dat ik er een week last van gehad heb. Geen succes.

Poging 3: De kastanjes die ik in kwartjes versneden had liet ik drogen. Nadien pelde ik ze (alweer een pijnlijke én tijdrovende ervaring) en stopte ze in ons koffiemolentje om te vermalen. Het resultaat was dit maal een kapotte koffiemolen. Not amused. Gelukkig herstelde mijn handige harry het molentje.

Poging 4: Tot slot haalden we opnieuw de hamer boven en klopten we de kastanjes (buiten op de stoep) kapot. Ditmaal ging het vlotter omdat ze nog niet gedroogd waren. De kapotgeklopte kastanjes liet ik een aantal weken drogen op de radiator, zodat ze niet zouden schimmelen. Daarna bewaarde ik ze in een open bakje. En toen was eindelijk het moment aangebroken voor Het Grote Experiment: of deze lijdensweg wel de moeite waard geweest was…

Ik nam een aantal kapotgeklopte kastanjes en gooide die in een weckpot. Daarover goot ik heet water tot ze net onder stonden en dat liet ik een nachtje trekken. Je kon duidelijk zien dat er een zeepachtig sopje ontstond. Het sopje kleurde bruin door de schil, daarom gebruikte ik het aanvankelijk enkel voor de donkere was. De eerste paar wasbeurten was ik niet tevreden, maar toen ik het aantal opdreef tot minimaal vijf kastanjes per wasbeurt, was ik blij met het resultaat. Bij wijze van test vertelde ik de man niet dat ik overgeschakeld was en hij merkte het niet. Wat mij betreft dus geslaagd. (Ter info: ik was steeds op 30°C.)

Recent ben ik de paardekastanjes ook voor onze lichte was beginnen gebruiken. De witte was wordt er grauw door, maar voor ons maakt dit niet uit want we dragen uitsluitend donkere kleren. Onze lichte was bestaat voornamelijk uit hand- en vaatdoeken, zakdoeken en poetsdoekjes. Allemaal zaken waar ik niet van wakker lig als ze grauw worden.

Ik moet zeggen dat ik na enkele maanden wassen met paardenkastanje helemaal verkocht ben. Die zak wasnoten zal ik opgebruiken, maar nadien ga ik jaarlijks paardekastanjes rapen, openkloppen, drogen en de avond voor de was overgieten met heet water. Erg simpel en bijna gratis. Dank u, Moeder Natuur.

Eens per jaar gedurende de winter -wanneer de was moeilijk droogt want we hebben geen droogkas- was ik bepaalde items grondiger. Enerzijds handdoeken en dergelijke, anderzijds ondergoed en sokken. Ik verzamel dan alle gelijkaardige textiel en draai een was op 90°C met 1 cup azijn. Eens die wasbeurt gedaan is doe ik nog een beurt, dit maal met 1/2 cup natriumbicarbonaat (baksoda). Het is belangrijk om de azijn en natriumbicarbonaat niet samen in je machine te gooien, want dan ontstaat er een reactie en dat wil je hier niet. Nadien is je was weer lekker fris en volstaat het paardekastanjesopje.

Als noot (pun intended) wil ik vermelden dat wanneer je overschakelt van commercieel wasmiddel naar paardekastanje, je even moeten wennen. Het schuimt weinig en de was heeft geen geur. Zelf vind ik dat prima maar liefhebbers kunnen er natuurlijk enkele druppels etherische olie bij gooien. Ook even vermelden dat ik geen erg vuile kledij hoef te wassen. Als ik uitzonderlijk eens een hardnekkige of vettige plek heb, gebruik ik vooraf een beetje ossengalzeep. Works like a charm.

Edit: Laatst hadden we klein bezoek met gesmolten chocolade van de wangen tot aan de pollekes 🙂 Met het paardekastanjesopje werden onze katoenen servetten weer perfect proper!

en de was ziet er niet anders uit dan anders 🙂

(foto)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

WordPress.com.

Omhoog ↑

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: